De designwereld keert vaak terug naar de esthetiek uit het verleden, en buitenruimtes vormen daarop geen uitzondering. In 2026 beleven verschillende werftrends uit het midden van de 20e eeuw een heropleving, gedreven door een verlangen naar authenticiteit, duurzaamheid en een vleugje nostalgie.

Grindbinnenplaatsen: goedkope textuur

Grind en vergane granieten binnenplaatsen, ooit gebruikelijk in moderne huizen in de Middellandse Zee en het midden van de eeuw, winnen aan populariteit als een betaalbare en praktische hardscaping-optie. Waterbesparing is hierbij een belangrijke drijfveer; grind vereist minimaal water in vergelijking met traditionele gazons of beton. Volgens Bill Ferris, president van Decor Outdoor, voelen huiseigenaren zich aangetrokken tot de textuur en het lage onderhoud van deze materialen.

Stenen over beton: imperfectie omarmen

Gladde betonnen paden zijn weliswaar gemakkelijk te onderhouden, maar missen het karakter waar veel huiseigenaren nu naar op zoek zijn. Ontwerpers zien een verschuiving naar doorlatende, met zand gezette stenen, die in de loop van de tijd een natuurlijk patina ontwikkelen. Molly Sedlacek van ORCA Landscape Architecture + Outdoor Product Studio wijst erop dat beton scheurt en aantrekkingskracht verliest, terwijl steen mooi veroudert.

Verzonken gespreksputten: gezellige buitenlounges

De overdekte gesprekskuilen uit de jaren zestig en zeventig verplaatsen zich naar buiten, opnieuw vormgegeven met strakkere lijnen en geïntegreerde vuurelementen. Moderne buitenputten zijn voorzien van weerbestendige zitplaatsen, subtiele verlichting en comfortabele stoffering, waardoor uitnodigende verzamelruimtes ontstaan. Ferris merkt op dat deze trend een nostalgische maar toch vernieuwde sociale ruimte biedt.

Rieten meubels: organische nostalgie

Wicker vertegenwoordigt een verlangen naar de natuur dat weerklinkt in de ontwerpen van vandaag. Landschapsontwerper Kristen Kelly legt uit dat de omarming van organische materialen uit de jaren zeventig weer in zwang is. Om de esthetiek te maximaliseren, voegt u kleurrijke kussens toe en combineert u rieten stukken met getextureerde vloerkleden en warme houtaccenten.

Potkruiden: functionele nostalgie

Potkruiden – basilicum, rozemarijn, munt – maken een comeback, in navolging van hun populariteit in de jaren zestig en zeventig. Destijds werden ze handig bij keukendeuren geplaatst, zodat ze gemakkelijk bij het koken konden komen. Tegenwoordig geven potkruiden een fris, organisch gevoel aan patio’s en zijn ze tegelijkertijd praktisch.

Ouderwetse planten voor privacy

In plaats van te vertrouwen op snelgroeiende maar vaak niet-duurzame opties, wenden huiseigenaren zich tot klassieke privacyplanten zoals lila, camelia en magnolia. Kelly benadrukt dat deze planten direct voor structuur en textuur zorgen, waardoor de indruk ontstaat dat het landschap in de loop van de tijd is geëvolueerd.

Baksteenaccenten: monolithische tuinen

Baksteen, ooit een symbool van vakmanschap tijdens de renovatiegolf in de jaren zeventig, wordt nu gebruikt in plantenbakken, banken en buitenkeukens. Sedlacek merkt op dat baksteen een monolithisch gevoel aan tuinen toevoegt, met zijn verscheidenheid aan kleuren en texturen die een grotere ontwerpveelzijdigheid bieden.

Individueel tuinmeubilair: het verwerpen van stijfheid

Modulaire zitsets voor buiten raken uit de gratie, omdat huiseigenaren comfort belangrijker vinden dan een verzorgd uiterlijk. In plaats daarvan winnen opzettelijke arrangementen van individuele stoelen en tafels aan populariteit. Kelly merkt op dat deze trend voorgeschreven zitplaatsen verwerpt ten gunste van luxueuzere, vrije-vormontwerpen.


Deze trends weerspiegelen een bredere verschuiving naar authenticiteit, duurzaamheid en comfort in buitenontwerp. Door elementen uit het verleden te omarmen, creëren huiseigenaren ruimtes die zowel vertrouwd als uniek modern aanvoelen.

попередня статтяWaarom een groep Golden Retrievers een ‘Halo’ wordt genoemd
наступна статтяHechtingsstijlen begrijpen: hoe banden uit de kindertijd volwassen relaties vormen